ياسنت لويى رابينو ( مترجم : جعفر خمامى زاده )

20

ولايات دارالمرز ايران ( گيلان ) ( فارسى )

اهلى شاخدار نگهدارى مىكنند ؛ ولى گوشت گوسفند هرگز جز در پائيز يعنى فصلى كه شهرنشينان عادت به مصرف آن دارند پيدا نمىشود . حمل بار به رسم هندى صورت مىگيرد ، يعنى بار را با تسمه‌هائى به دو انتهاى چوبى مىبندند و با تكيه دادن چوب روى شانه آن را حمل مىكنند « 1 » . برنج ، علوفه ، سبزى ، ميوه ، و ساير اشياء به شهر حمل مىشود . همهء آنها زنبيل به دست دارند و به جاى كيسه يا خورجين از آن استفاده مىكنند . زمانى كه بارى ندارند و زنبيل خالى است آن را تا مىزنند . گالش گالشها همان چوپانها و گاو چرانهاى كوهستانهاى گيلان مىباشند . گله‌دارهاى مناطق جلگه‌اى گيلان گوسفندها و چهارپايان اهلى خود را تابستانها به آنها مىسپارند . آنها در كوهها زندگى مىكنند . نژاد سالم آنان با گيلكها كه به سبب زندگى در محيط باطلاقى لاغر مىباشند تفاوت دارد . چنانچه گرگ يا حيوان وحشى ديگرى گاوى را به درد گالش ناچار است بهاى آن را بپردازد ولى اگر حيوان در پرتگاهى بيفتد و يا بميرد در قبال آن مسئوليتى ندارد . تحمل اين خسارت بستگى به قدرت آنها دارد . شرائط حفاظت گله‌ها بر حسب نواحى مختلف متفاوت است . گالشها قسمتى از محصولات دامى را به مالكين گله‌ها مىپردازند و بقيه براى خود آنها مىماند . آنان در ازاى كارشان برنج و گاهى هم پول دريافت مىكنند . طالش گفته مىشود كه طالشها از نژاد ترك مىباشند . اجداد آنها از سپاهيانى بوده‌اند كه چنگيزخان به ايران فرستاده بود . يكى از پسران امير چوپان ، طالش ناميده مىشد . طالشهاى گيلان از تاريخ

--> ( 1 ) - اين روش فعلا هم متداول است و آن چوب ، چانچو ( شانه چوب ) نام دارد . چانچو چوب نسبتا خميده‌اى است كه بار را درون دو زنبيل كه در دو انتهاى آن آويخته است حمل مىكنند . م